Επίσημη δοκιμάστρια καθισμάτων

Επειδή στα νυχτερινά κέντρα έχει παρατηρηθεί ότι τα καθίσματα είναι άβολα, οι ιδιοκτήτες αποφάσισαν να προσλάβουν ειδική δομικάστρια καθισμάτων! Πρόκειται για τη Λιλή Λίλη, μια κοπέλα που όταν κάθεται στο κάθισμα, το κάθισμα κυριολεκτικά ζωντανεύει! Έτσι, μέσα από ένα ενδιαφέρον interaction της κοπέλας και του καθίσματος, παύει το τελευταίο να είναι σκεβρό και σκληρό και γίνεται ένα με το σώμα σας!

Χαιρόμαστε που με αυτά τα μικρά tips, γινόμαστε πραγματικά χρήσιμοι.

Άρτον και Θεάματα!

Το ξύλο βγήκε από την Κόλαση

Κοιτάξτε να δείτε! Όλα αυτά που λένε ότι "το ξύλο βγήκε απ' τον Παράδεισο" και σου-ξου μου-ξου μανταλάκια, μην τα πιστεύετε! Ποτέ μα ποτέ, δεν πρέπει να δέρνετε στα σοβαρά!

Η μαμά σας!

Ο Ξυλοκόπος και η Κοκκινοσκουφίτσα (Sexy!)

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ξυλοκόπος που κάθε πρωί πήγαινε στο δάσος για να κόψει ξύλα. Κουραζόταν πολύ με τη δουλειά του, αλλά ποτέ δεν τού έλειπε το κέφι. Έπαιρνε μαζί το κολατσιό του για το μεσημέρι και αργά το απόγευμα γύριζε στο σπίτι του.

Μια μέρα, εκεί που ετοιμαζόταν να δώσει την τελειωτική τσεκουριά σε ένα δέντρο, άκουσε μια λεπτή φωνούλα πίσω του να τον παρακαλεί τρομαγμένη:

«Μη, καλέ ξυλοκόπε! Μην το κόψεις το κακόμοιρο το δεντράκι»!

Κοίταξε ξαφνιασμένος και τι είδε; Την κοκκινοσκουφίτσα με το καλαθάκι της γεμάτο βατόμουρα να στέκεται στις φυλλωσιές!

«Α! Δε θα σ’ ακούσω καλή μου κοκκινοσκουφίτσα»! Τής είπε και χρατς! Πάει το δέντρο, πάρ’ το κάτω!

«Κακέ ξυλοκόπε! Θα σε τιμωρήσω σκληρά γι’ αυτό που έκανες»! Είπε η κοκκινοσκουφίτσα!

«Μπα και τι θα μού κάνεις, δηλαδή»; Ρώτησε με ειρωνικό χαμόγελο ο ξυλοκόπος!

«Θα σε δέσω πάνω σε ένα δέντρο, για να μάθεις»! Και ταυτόχρονα έβγαλε απ’ το καλαθάκι της ένα χοντρό σκοινί και άρχισε να δένει τον άτυχο ξυλοκόπο πάνω σε ένα δέντρο!

«Μη»! Φώναζε εκείνος, του κάκου! Και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, μόλις τον έδεσε καλά-καλά η κοκκινοσκουφίτσα, τού κατέβασε και το παντελόνι και τον άφησε γυμνό από τη μέση και κάτω.

«Είδες κακό παιδί»; Τού είπε και άρχισε να κάνει κάτι ακατανόμαστες πράξεις, που με δυσκολία μπορούμε να σάς περιγράψουμε σε αυτό εδώ το Blog!

Μετά από αρκετή ώρα η κοκκινοσκουφίτσα έφυγε κι απόμεινε ο ξυλοκόπος εκεί, στο δέντρο δεμένος και ντροπιασμένος. Κατά το απογευματάκι πέρασε ένας βοσκός που τον είδε στα μαύρα του τα χάλια και τον έλυσε.

«Τι έπαθες άνθρωπέ μου»; Ρώτησε ο βοσκός.

«Άστα, πού να στα λέω! Ένα τσούρμο ληστές πέρασαν από ’δώ και με ληστέψανε και με κάνανε όπως βλέπεις»!

Το πίστεψε ο βοσκός, γιατί μόνο ένα τσούρμο ληστές θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο κι έφυγε κουνώντας το κεφάλι.

Την επόμενη μέρα, ο ξυλοκόπος ξαναπήγε στο δάσος για να κόψει ξύλα! Εκεί που έκοβε λοιπόν και γκάπα-γκούπα, νάσου η μικρή φωνούλα πάλι πίσω του!

«Α, κακέ ξυλοκόπε, δεν έβαλες μυαλό! Θα έχω άδικο τώρα να σε παλουκώσω στο χώμα φαρδύ-πλατύ, για να συμμορφωθείς»;

Ο ξυλοκόπος την κοίταξε ένοχα, γιατί κατάλαβε το λάθος του, αλλά στο πιτς-φυτίλι βρέθηκε ξάπλα στο έδαφος χωρίς να μπορεί να κουνηθεί! Η κοκκινοσκουφίτσα κατόπιν, τον «περιποιήθηκε» για τα καλά! Μόνο που πάλι δεν μπορούμε να σάς αποκαλύψουμε λεπτομέρειες και ζητάμε συγνώμη γι’ αυτό!

Αφού, πράγματι, ο ξυλοκόπος βόγκηξε και ξαναβόγκηξε, η κοκκινοσκουφίτσα πήρε το καλαθάκι της με τα βατόμουρα και έφυγε...

Ύστερα από ώρες, τον βρήκε δεμένο ένας περαστικός κυνηγός και τον έλυσε και πήρε κι αυτός το ίδιο με το χτεσινό ψέμα σαν δικαιολογία – περί τσούρμου ληστών και λοιπά παραμύθια!

Ήρθε κι η τρίτη μέρα και ο ξυλοκόπος, με το που ξημέρωσε, πήγε κανονικά στη δουλειά του! Είχε αρχίσει να τού ψιλοαρέσει μάλιστα η όλη κατάσταση και δε φοβότανε πια! Πελεκούσε τα δεντράκια του, σιγοσφύριζε ένα δημοτικό τραγούδι που λέει: «Έλα, πουλί μου, έλα» και γενικώς την έβρισκε, ώσπου...

«Κακέ, κακέ ξυλοκόπε! Τώρα θα δεις τι θα πάθεις»! Ήταν η κοκκινοσκουφίτσα!

«Χα, χα! τι θα πάθω»;

«Γύρισε να σε δέσω»!

Τον έδεσε τούτη τη φορά μπρούμυτα πάνω σε μια πελεκημένη κοτρώνα του διπλανού ορυχείου!

«Μπα; Νέα κόλπα είναι τούτα; Έτσι που μ’ έδεσες με τα πισινά, τι θα κάνουμε»;

«Α, μην ανησυχείς, δεν είναι για μένα! Είπα στον κακό λύκο τι ωραία που περνάμε και θέλει να έρθει να το κάνει κι αυτός»!

Στείλτε κι εσείς, το δικό σας ευθυμογράφημα στο email μας: ptoumassis@gmail.com. Κάντε μας να γελάσουμε, κι εμείς θα αναρτήσουμε τη δουλειά σας!

Άρτον και Θεάματα!

Νεφερτίτι, η όμορφη βασίλισσα, ξανά στο Βερολίνο

Ανοίγει ξανά τις πύλες του το Neues Museum ("Νέο Μουσείο") στο Βερολίνο. Κι η εκτιθέμενη εκεί, προτομή της όμορφης Αιγύπτιας βασίλισσας Νεφερτίτι (1340 π.Χ.) θα υποδεχτεί και πάλι τους επισκέπτες της. Σημειώνουμε ότι το Μουσείο ανοίγει τις πύλες του έπειτα από 70 ολόκληρα χρόνια και είναι η πρώτη φορά, από το τέλος του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, που το νεοκλασικό αυτό συγκρότημα επιτρέπει την είσοδο στο κοινό. Η πρωτοβουλία ανήκει στον διεθνή οργανισμό UNESCO, ο οποίος είναι και ο κύριος χορηγός.

(Την είδηση δημοσίευσε πρώτη η εφημερίδα "Πρώτο Θέμα", http://www.protothema.gr/).

Άρτον και Θεάματα!

Αλλάζουμε πρόσωπο!

Αφού πλέον είναι ενεργό, για την πολιτική και το χιούμορ, το άλλο μας ιστολόγιο, Πολιτική Σάτιρα, εμείς εδώ, στο Άρτον και Θεάματα, θα διατήσουμε φυσικά το χιούμορ, αλλά τα υπόλοιπα θα τ' αλλάξουμε όλα!!! Πάρτε μια πρόγευση από την κεφαλίδα μας (πάνω-πάνω, βρε "πόντιοι"!!!). Το τι πιπίνι παίζει, θα το δείτε στην πορεία! Θα έχουμε και μυστήριο, ούφο και δε συμμαζεύεται! Κατάλληλο περιεχόμενο, μη μασάτε!

Άρτον και Θεάματα!

Υ.Γ.: Αν κάνατε κλικ πάνω στο "Άρτον και Θεάματα" (κόκκινο σαν κοκκινογούλι μέσα στο κείμενο), τότε την πατήσατε!... Είναι μαϊμού-link!

Αθεμπίγιο - Ένας σύγχρονος Δαίδαλος

Επειδή, όπως είπε ο Κίκερο, ο διάσημος αυτός λατίνος ρήτορας και εραστής, «η ιστορία είναι δάσκαλος ζωής», εμείς σήμερα θα σάς το αποδείξουμε αυτό! Ανοίξτε λοιπόν τα στραβάδια σας, και δώστε βάση:

Ο βασιλιάς Μίνωας, στην Κνωσό, είναι ο Γιώργος Παπανδρέου στο Καστρί. Ας δούμε τι έκανε ο βασιλιάς Μίνωας και τι κάνει ο Γιωργάκης… Ο Μίνωας έφερε από τας Αθήνας τον διάσημο αρχιτέχτονα Δαίδαλο! Ο Γιωργάκης έφερε από τας Ισπανίας, τον διάσημο αρχιτέχτονα Αθεμπίγιο! Νούμερο ένα ομοιότης, οέο!...

Ο Δαίδαλος, πήρε μαζί του και τον υιό του Ίκαρο, για να τρώνε μαζί τον παρά του Μίνωα. Ο Αθεμπίγιος παίρνει μαζί του και τον υιό του, Αθεμπίγιο τζούνιορ, για να ξεκοκαλίσουν καλά τον Γιωργάκη. Νούμερο δύο ομοιότης, γκαρ-γκαρ!...

Κοιτάξτε τώρα τις παρακάτω μέλλουσες – κατά ιστορική αναγκαιότητα – να επακολουθήσουν καταστάσεις:

α) Ο Μίνωας, φυλάκισε τον Δαίδαλο για να μην τού φύγει. Ο Γιωργάκης θα φυλακίσει τον Αθεμπίγιο. β) Ο Δαίδαλος το έσκασε με κέρινα φτερά, αλλά έχασε το γιόκα του στο Ικάριο. Ο Αθεμπίγιος θα φύγει με πτήση τσάρτερ, αλλά ο γιόκας του θα ερωτευτεί μια όμορφη ελληνίδα από νησί του Ικαρίου.

Συμπέρασμα: Οι όμορφες ελληνίδες του Ικαρίου είναι Θάνατος!
Ερώτηση: Υπάρχουν νησιά στο Ικάριο; Ποιο λέμε Ικάριο; Τι είναι γεωγραφία; Μήπως γνωρίζετε το Google Earth;

Πανούλης Αμορφωτίδης

Δεν υπάρχουν εξωγήινοι

Δεν υπάρχουν εξωγήινοι, και ιδού η απόδειξη: Στη φωτογραφία βλέπετε τον κ. Αντώνη Σαμαρά, τον οποίον προετοιμάζουν για την πολυπόθητη διαδοχή. Κι αυτά που ισχυρίζεται το blog http://eineken.pblogs.gr/, να τα βάλει εκεί που ξέρει!

Άρτον και Θεάματα!

Μαριάννα Μπερερή (Μια πελοποννήσια θεά)

Όπως συμβαίνει σε πολλά έντυπα, έτσι κι εμείς καθιερώνουμε από σήμερα την ανάρτηση ενός όμορφου μοντέλου - σε άτακτα διαστήματα και όποτε μας κάνει κέφι! Συνεπώς, όταν δεήσουμε, κι έτσι δίχως καμιάν αιτία, θα αναρτούμε μοντέλα - από μοντέλα αυτοκινήτων έως μοντέλα ανθρώπων! Γουστάρετε;

Σήμερα η πελοποννήσια θεά, Μαριάννα Μπερερή. Απολαύστε τη, πάρτε τη μαζί σας, με ή χωρίς ρούχα, σε αχαλίνωτες κρουαζιέρες ονείρων!...

Άρτον και Θεάματα!

Χαιρετίσματα στην Εξουσία

Διασκευή του διηγήματος επιστημονικής φαντασίας του Παναγιώτη Θ. Τουμάση, "Χαιρετίσματα στη Γη".

Σκεφτήκαμε πως ταιριάζει γάντι με τις περιστάσεις αυτή η μετατροπή κι επειδή εμείς θα λείψουμε για ένα υπέροχο - ελπίζουμε - τριήμερο στη μαγευτική Νέα Μάκρη, θα έχετε άφθονο κείμενο για να διαβάζετε. Πιστεύουμε ότι αξίζει τον κόπο!

Ευχαριστούμε θερμά για την αγάπη σας. Α.& Θ.

«Κάτι τέτοιες στιγμές νοιώθω τόσο μελαγχολικός, νομίζω πως δεν μπορεί να με βοηθήσει κανείς»! Είπε ο Καραμανλής, πιάνοντας με τις παλάμες τα μάγουλά του.

«Χα»! Συνέχισε να μονολογεί στο μισοσκόταδο. «Λες και δεν έχω γύρω μου ένα τσούρμο αστροναύτες έτοιμους να πέσουν και στη φωτιά, αν χρειαστεί, για μένα»!

Τα παράσιτα, ωστόσο, δυνάμωναν στην τεράστια οθόνη μπροστά απ’ τα όργανα ελέγχου του σκάφους.

«Λυπάμαι που θα σε ξυπνήσω, κύριε Αλογοσκούφη, πρέπει να κάνεις μια δουλειά και συ. Η εικόνα θέλει διόρθωμα. Δε βλέπω ούτε πού διάβολο πηγαίνουμε τώρα»!

Σκούντηξε με τον αγκώνα του το διπλανό του. Εκείνος, σωριασμένος φαρδύς-πλατύς στην καρέκλα του πρώην υπουργού, δεν έλεγε να κουνηθεί. Το προφίλ του κατακρεουργημένο, χλωμό από παρατεταμένη ψηφοπενία...

«Καλά, κύριε Αλογοσκούφη... Θα σ’ αφήσω λίγο ακόμα. Άλλωστε όλοι νυστάζουμε. Εγώ»... Έπνιξε ένα μισοτελειωμένο χασμουρητό. «Εγώ δε βάζω γκάζια στα κομματικά στελέχη»...

Σηκώθηκε σέρνοντας ένα ματωμένο πόδι, που τον πονούσε φοβερά.

«Τί ακαταστασία! Ελληνικό Κοινοβούλιο λέγεται αυτό; Πού είναι ο αξιωματικός επικρατείας»;

Πέρασε τη σμπαραλιασμένη πόρτα και τον βρήκε – μια άμορφη μάζα στο πάτωμα.

«Σήκω πάνω, κύριε Σουφλιά»! Ούρλιαξε. «Θα διατάξω την αυστηρή τιμωρία σου»!

Τον άρπαξε με τα χέρια του και τον ταρακούνησε. Μάταιος κόπος. Ύστερα, εντελώς ξαφνικά, ο Καραμανλής άρχισε να κλαίει...

Το κλάμα του Καραμανλή διέκοψε το σήμα στον ασύρματο. Ποιος ξέρει πόση ώρα ηχούσε το ζωηρό μπιπ-μπιπ, μέχρι να τ’ ακούσει. Άρπαξε το μικρόφωνο.

«Κώστας Καραμανλής, τέως πρωθυπουργός της Ελλάδας! Διατάξτε»!

Φοβερό βουητό ξεπήδησε απ’ τα μεγάφωνα, κοντεύοντας κυριολεκτικά να τον κουφάνει. Ήταν φανερό πως το μηχάνημα είχε χαλάσει. Καλούσε, ωστόσο!

«Δεν έχω επιστροφή! Δεν έχω επιστροφή! Αν λαμβάνετε το σήμα μου, σάς πληροφορώ ότι όλα θα πάνε καλά! Επαναλαμβάνω: Όλα θα πάνε καλά»! Έκλεισε το δέκτη...

Το πληγωμένο του πόδι δεν τον άφηνε από τους πόνους. Μόρφαζε συνεχώς!

«Λοιπόν. Ας ξαναδούμε την κατάσταση... Δεν μπορεί να μην υπάρχει βουλευτής αλώβητος... Η Ντόρα! Ναι, η Ντόρα δεν έχει πεθάνει»!

Βγήκε στο διάδρομο κουτσαίνοντας κι έστριψε στην πρώτη γωνία. Δυο πτώματα τού έκλειναν το δρόμο, φορούσαν τις γαλάζιες-μπλε στολές της Νέας Δημοκρατίας. Τα προσπέρασε...

Στο μητσοτακαίικο, τα πάντα έδειχναν τακτοποιημένα... Η Ντόρα ξαπλωμένη στο κρεβάτι εξέτασης, χωρίς τραύματα στο σώμα, αλλά και χωρίς κεφάλι!

«Γεια σου, Ντόρα! Ήρθα πάλι. Τώρα δεν τη γλιτώνεις. Θα μού ψήσεις έναν καφέ»!

Η Ντόρα, βαθιά μέσα του τού είπε: «Γεια σου, Καραμανλή! Κάθησε. Μέτριο τον πίνεις τον καφέ»;

«Όπως πάντα, Ντόρα»! Καμώθηκε πως κρατά το φλιτζάνι και πίνει... Μετά, σηκώθηκε απότομα πάνω!

«Καλή η παρέα σου φίλη μου, μα το καθήκον... Αυτοί οι ανάξιοι Βουλευτές που με περιστοιχίζουν μόνο να λουφάρουν ξέρουν κι όλα τα κάνω εγώ! Τα λέμε»...

Πετάχτηκε έξω και διασταυρώθηκε με την Άντα. Το ζεύγος Παπανδρέου, και οι δύο, προσπαθούσαν να τον αποφεύγουν, μα κάπου-κάπου, αναπόφευκτα, συναντιόντουσαν.

«Ω! Η κυρία τέρας! Πώς είστε»;

Η Άντα χώθηκε βιαστικά στην πόρτα που οδηγεί στο μηχανοστάσιο. Ερχόταν απ’ το Μέγαρο Μαξίμου, όπου είχε διαπιστώσει για άλλη μια φορά, ότι τίποτα δε λειτουργούσε εκεί.

Ο Καραμανλής, μ’ ένα ρολό γάζες έδεσε την πληγή του. Ύστερα οσμίστηκε με δυσφορία τον αέρα.

«Βρωμάει, που να πάρει»!

Ψηλάφισε μια θήκη στ’ αριστερά του και πήρε τη μάσκα οξυγόνου. Όμως, σαν να μετάνιωσε, την άφησε πάλι.

«Κοίτα, αν εσείς είσαστε άπλυτοι, δε φταίω! Κι ούτε προτίθεμαι να σας ανέχομαι για πολύ εδώ μέσα. Λοιπόν, κανονίστε την πορεία σας! Ή πάτε κατευθείαν στα ντους, ή φεύγω»!

Καμιά απάντηση...

«Ωραία... Μην έχετε παράπονο, σας προειδοποίησα».

Προχώρησε στενοχωρημένος προς την κεντρική έξοδο του σκάφους.

«Τους πούστηδες»! Συλλογίστηκε. «Τα κατάφεραν να με διώξουν. Θέλουν μόνοι τους να διοικήσουν την Νέα Δημοκρατία. Ας προσποιηθώ ότι δεν με πειράζει»...

Απασφάλισε γελαστός την μπουκαπόρτα...

«Στο επανιδείν, παίδες! Χαιρετίσματα στην εξουσία»!...

Έκλεισε τα στεγανά και περίμενε λίγα δευτερόλεπτα ν’ ανοίξει η εξωτερική πόρτα που θα τον εξακόντιζε εντελώς στο διάστημα.

Το ζεύγος Παπανδρέου, δεν μπορούμε να πούμε, έτρεξε να τον σώσει. Αλλά δεν πρόλαβαν. Στάθηκαν στο φινιστρίνι και τον κοιτούσαν και σε μια γλώσσα παράξενη μίλησαν μεταξύ τους:

«Έτσι κι αλλιώς άχρηστος ήταν. Είμαστε καταδικασμένοι. Πού να φανταστώ όταν κατατροπώσαμε τη γαλάζια στρατιά, πως βρισκόμασταν στο διάστημα κι ήταν αδύνατο να ξεφύγουμε»...

«Κι όμως, ήταν η τελευταία μας ελπίδα... Μπορεί κάτι να κατάφερνε να λειτουργήσει. Σύντομα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Αλμούνια, θα συντριβούμε πάνω στο δικό μας πράσινο πλανήτη»...

Κουνούσαν τα κεφάλια τους... Στο μεταξύ, απ’ το φινιστρίνι ο Καραμανλής έβλεπε με τη φαντασία του τους βουλευτές όλους να στέκονται και να τον αποχαιρετούν:

«Στο καλό, Καραμανλή... Θα σε θυμόμαστε πάντα»...

Άρτον και Θεάματα!

Απολογία του Λευτέρη (Ζαγορίτηηη!)

Αν ήμουνα μαυραγορίτης,
κι ονομαζόμουν Ζαγορίτης,
θ’ ανέβαινα και στο σταυρό,
σταυρούς για πάρτη μου να βρω!

Στου κρεμασμένου την αυλή,
μιλούν για «μαύρισμα» πολλοί
και κάνουν ηλιοθεραπεία,
στης νέας βίλας τα τοπία!

Εβρόντηξα και λάλησα,
τα φράγκα μου χαλάλησα,
για τη Γαλάζια Δύναμη,
που τώρα έγινε αδύναμη!

Αλλά να μη με λεν Λευτέρη,
αν δεν τα γράψω σε δεφτέρι,
να τρέξω στον Καραμανλή,
να μού πληρώσει το μαλλί!...

Άρτον και Θεάματα!

Τον ενοχλήσανε

Τον ενοχλήσανε οι χοχλιοί, τον ποιητή.
Τού καθήσανε στο στομάχι – λέει – και τώρα,
πώς θ’ απαγγείλει τους στίχους του στο κοινό;
Μπορεί και να τον πάρουν για εγγαστρίμυθο,
έτσι όπως θα σφίγγεται για να εκφέρει
με ορθή προφορά τη λέξη «ντεμέκ»,
ανεβασμένος στο ψηλό παλκοσένικο.
Κι άμα κουτσά-στραβά τα καταφέρει, πάει καλά.
Το πρόβλημα δε θα φανεί κι άλλωστε,
μια διάρροια πάντα αντιμετωπίζεται με χάπια.
Μ’ αν κατά λάθος τού ξεφύγει κανένας νυγμός;
Φαντάζεστε πόσο θα τον κατακρίνουνε,
οι αναρίθμητοι λάτρεις του Μεγάλου Τίποτα,
οι θαυμαστές του Αδύνατου Κάτι,
που για χατίρι του, πάλι συνάχτηκαν εδώ απόψε;

Α.& Θ.

Κώστας Καζάκος - Ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Αποκλειστικό:

Συζητείται έντονα μεταξύ νεοδημοκρατών υποψηφίων που δεν εκλέχτηκαν, ότι ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι ο γνωστός ηθοποιός κ. Κώστας Καζάκος, επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας του Κ.Κ.Ε.

Το "Άρτον και Θεάματα!", έχει τη χαρά να πληροφορεί σήμερα πρώτο απ' όλα τα μέσα, τους αναγνώστες μας. Αντικειμενικά και χωρίς παραταξιακές σκοπιμότητες, θεωρούμε ότι η εκλογή του κ. Κώστα Καζάκου στο ανώτατο αξίωμα της χώρας θα είναι ό,τι καλύτερο για τη Δημοκρατία και τού ευχόμαστε από καρδιάς, Καλή Εκλογή.

Άρτον και Θεάματα!