24/10/09
22/10/09
20/10/09
Ο τρελός

που τον φωνάζαν στο χωριό, «ο τρελός»!
Το ’χε συνήθειο λουλούδια να βαστά,
στην κάθε στράτα που ’βγαινε μπροστά!
Κι όλο η γριά η μάνα του, στο σκαλί,
«γιόκα μου, γύρνα σπίτι», παρακαλεί!
Ήτανε και μια κόρη ομορφονιά,
σε πέρα ρούγα, σ’ άλλη γειτονιά!
Σ’ ολουνούς έδινε χείλη και κορμί,
σε κείνον όμως, πάντα έλεγε «μη»!
Κι όλο η γριά η μάνα του, στον οντά,
«γιόκα μου, φύγε απ’ τη μάγισσα κοντά»!
Σ’ ενός Σαββάτου αργία, μια Κυριακή,
νύχτα χωρίς φεγγάρι, επήγε κει!
Την είδε που λουζόταν, μαύρα μαλλιά
και που ξεντυνόταν, στη σιγαλιά!
Κι όλο η γριά η μάνα του, στο πορτί,
«γιόκα μου, είν’ άγια μέρα, τρανή γιορτή»!
Βρήκανε τα λουλούδια στα χώματα,
προτού ο ήλιος βγει, ξημερώματα.
Βρήκαν κι αυτόν πνιγμένο μες στο νερό,
κάτω στον καταρράχτη, το βουερό.
Κι όλο η γριά η μάνα του, στην αυλή,
«γιόκα μου, γύρνα σπίτι», παρακαλεί.
Παναγιώτης Θ. Τουμάσης
19/10/09
Προσπαθούν να μας φιμώσουν

να μη σώσουν! Να μη σώσουν!
Μάς βουλώνουνε το στόμα,
με σκ..τά και μαύρο χώμα!
Δε μασάμε, δε μασάμε,
φέρτε μας τους, να τους φάμε!
Άρτον και Θεάματα!
Επίσημη δοκιμάστρια καθισμάτων

Χαιρόμαστε που με αυτά τα μικρά tips, γινόμαστε πραγματικά χρήσιμοι.
Άρτον και Θεάματα!
Το ξύλο βγήκε από την Κόλαση

Η μαμά σας!
18/10/09
Ο Ξυλοκόπος και η Κοκκινοσκουφίτσα (Sexy!)

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ξυλοκόπος που κάθε πρωί πήγαινε στο δάσος για να κόψει ξύλα. Κουραζόταν πολύ με τη δουλειά του, αλλά ποτέ δεν τού έλειπε το κέφι. Έπαιρνε μαζί το κολατσιό του για το μεσημέρι και αργά το απόγευμα γύριζε στο σπίτι του.
Μια μέρα, εκεί που ετοιμαζόταν να δώσει την τελειωτική τσεκουριά σε ένα δέντρο, άκουσε μια λεπτή φωνούλα πίσω του να τον παρακαλεί τρομαγμένη:
«Μη, καλέ ξυλοκόπε! Μην το κόψεις το κακόμοιρο το δεντράκι»!
Κοίταξε ξαφνιασμένος και τι είδε; Την κοκκινοσκουφίτσα με το καλαθάκι της γεμάτο βατόμουρα να στέκεται στις φυλλωσιές!
«Α! Δε θα σ’ ακούσω καλή μου κοκκινοσκουφίτσα»! Τής είπε και χρατς! Πάει το δέντρο, πάρ’ το κάτω!
«Κακέ ξυλοκόπε! Θα σε τιμωρήσω σκληρά γι’ αυτό που έκανες»! Είπε η κοκκινοσκουφίτσα!
«Μπα και τι θα μού κάνεις, δηλαδή»; Ρώτησε με ειρωνικό χαμόγελο ο ξυλοκόπος!
«Θα σε δέσω πάνω σε ένα δέντρο, για να μάθεις»! Και ταυτόχρονα έβγαλε απ’ το καλαθάκι της ένα χοντρό σκοινί και άρχισε να δένει τον άτυχο ξυλοκόπο πάνω σε ένα δέντρο!
«Μη»! Φώναζε εκείνος, του κάκου! Και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, μόλις τον έδεσε καλά-καλά η κοκκινοσκουφίτσα, τού κατέβασε και το παντελόνι και τον άφησε γυμνό από τη μέση και κάτω.
«Είδες κακό παιδί»; Τού είπε και άρχισε να κάνει κάτι ακατανόμαστες πράξεις, που με δυσκολία μπορούμε να σάς περιγράψουμε σε αυτό εδώ το Blog!
Μετά από αρκετή ώρα η κοκκινοσκουφίτσα έφυγε κι απόμεινε ο ξυλοκόπος εκεί, στο δέντρο δεμένος και ντροπιασμένος. Κατά το απογευματάκι πέρασε ένας βοσκός που τον είδε στα μαύρα του τα χάλια και τον έλυσε.
«Τι έπαθες άνθρωπέ μου»; Ρώτησε ο βοσκός.
«Άστα, πού να στα λέω! Ένα τσούρμο ληστές πέρασαν από ’δώ και με ληστέψανε και με κάνανε όπως βλέπεις»!
Το πίστεψε ο βοσκός, γιατί μόνο ένα τσούρμο ληστές θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο κι έφυγε κουνώντας το κεφάλι.
Την επόμενη μέρα, ο ξυλοκόπος ξαναπήγε στο δάσος για να κόψει ξύλα! Εκεί που έκοβε λοιπόν και γκάπα-γκούπα, νάσου η μικρή φωνούλα πάλι πίσω του!
«Α, κακέ ξυλοκόπε, δεν έβαλες μυαλό! Θα έχω άδικο τώρα να σε παλουκώσω στο χώμα φαρδύ-πλατύ, για να συμμορφωθείς»;
Ο ξυλοκόπος την κοίταξε ένοχα, γιατί κατάλαβε το λάθος του, αλλά στο πιτς-φυτίλι βρέθηκε ξάπλα στο έδαφος χωρίς να μπορεί να κουνηθεί! Η κοκκινοσκουφίτσα κατόπιν, τον «περιποιήθηκε» για τα καλά! Μόνο που πάλι δεν μπορούμε να σάς αποκαλύψουμε λεπτομέρειες και ζητάμε συγνώμη γι’ αυτό!
Αφού, πράγματι, ο ξυλοκόπος βόγκηξε και ξαναβόγκηξε, η κοκκινοσκουφίτσα πήρε το καλαθάκι της με τα βατόμουρα και έφυγε...
Ύστερα από ώρες, τον βρήκε δεμένο ένας περαστικός κυνηγός και τον έλυσε και πήρε κι αυτός το ίδιο με το χτεσινό ψέμα σαν δικαιολογία – περί τσούρμου ληστών και λοιπά παραμύθια!
Ήρθε κι η τρίτη μέρα και ο ξυλοκόπος, με το που ξημέρωσε, πήγε κανονικά στη δουλειά του! Είχε αρχίσει να τού ψιλοαρέσει μάλιστα η όλη κατάσταση και δε φοβότανε πια! Πελεκούσε τα δεντράκια του, σιγοσφύριζε ένα δημοτικό τραγούδι που λέει: «Έλα, πουλί μου, έλα» και γενικώς την έβρισκε, ώσπου...
«Κακέ, κακέ ξυλοκόπε! Τώρα θα δεις τι θα πάθεις»! Ήταν η κοκκινοσκουφίτσα!
«Χα, χα! τι θα πάθω»;
«Γύρισε να σε δέσω»!
Τον έδεσε τούτη τη φορά μπρούμυτα πάνω σε μια πελεκημένη κοτρώνα του διπλανού ορυχείου!
«Μπα; Νέα κόλπα είναι τούτα; Έτσι που μ’ έδεσες με τα πισινά, τι θα κάνουμε»;
«Α, μην ανησυχείς, δεν είναι για μένα! Είπα στον κακό λύκο τι ωραία που περνάμε και θέλει να έρθει να το κάνει κι αυτός»!
Στείλτε κι εσείς, το δικό σας ευθυμογράφημα στο email μας: ptoumassis@gmail.com. Κάντε μας να γελάσουμε, κι εμείς θα αναρτήσουμε τη δουλειά σας!
Άρτον και Θεάματα!
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ξυλοκόπος που κάθε πρωί πήγαινε στο δάσος για να κόψει ξύλα. Κουραζόταν πολύ με τη δουλειά του, αλλά ποτέ δεν τού έλειπε το κέφι. Έπαιρνε μαζί το κολατσιό του για το μεσημέρι και αργά το απόγευμα γύριζε στο σπίτι του.
Μια μέρα, εκεί που ετοιμαζόταν να δώσει την τελειωτική τσεκουριά σε ένα δέντρο, άκουσε μια λεπτή φωνούλα πίσω του να τον παρακαλεί τρομαγμένη:
«Μη, καλέ ξυλοκόπε! Μην το κόψεις το κακόμοιρο το δεντράκι»!
Κοίταξε ξαφνιασμένος και τι είδε; Την κοκκινοσκουφίτσα με το καλαθάκι της γεμάτο βατόμουρα να στέκεται στις φυλλωσιές!
«Α! Δε θα σ’ ακούσω καλή μου κοκκινοσκουφίτσα»! Τής είπε και χρατς! Πάει το δέντρο, πάρ’ το κάτω!
«Κακέ ξυλοκόπε! Θα σε τιμωρήσω σκληρά γι’ αυτό που έκανες»! Είπε η κοκκινοσκουφίτσα!
«Μπα και τι θα μού κάνεις, δηλαδή»; Ρώτησε με ειρωνικό χαμόγελο ο ξυλοκόπος!
«Θα σε δέσω πάνω σε ένα δέντρο, για να μάθεις»! Και ταυτόχρονα έβγαλε απ’ το καλαθάκι της ένα χοντρό σκοινί και άρχισε να δένει τον άτυχο ξυλοκόπο πάνω σε ένα δέντρο!
«Μη»! Φώναζε εκείνος, του κάκου! Και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, μόλις τον έδεσε καλά-καλά η κοκκινοσκουφίτσα, τού κατέβασε και το παντελόνι και τον άφησε γυμνό από τη μέση και κάτω.
«Είδες κακό παιδί»; Τού είπε και άρχισε να κάνει κάτι ακατανόμαστες πράξεις, που με δυσκολία μπορούμε να σάς περιγράψουμε σε αυτό εδώ το Blog!
Μετά από αρκετή ώρα η κοκκινοσκουφίτσα έφυγε κι απόμεινε ο ξυλοκόπος εκεί, στο δέντρο δεμένος και ντροπιασμένος. Κατά το απογευματάκι πέρασε ένας βοσκός που τον είδε στα μαύρα του τα χάλια και τον έλυσε.
«Τι έπαθες άνθρωπέ μου»; Ρώτησε ο βοσκός.
«Άστα, πού να στα λέω! Ένα τσούρμο ληστές πέρασαν από ’δώ και με ληστέψανε και με κάνανε όπως βλέπεις»!
Το πίστεψε ο βοσκός, γιατί μόνο ένα τσούρμο ληστές θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο κι έφυγε κουνώντας το κεφάλι.
Την επόμενη μέρα, ο ξυλοκόπος ξαναπήγε στο δάσος για να κόψει ξύλα! Εκεί που έκοβε λοιπόν και γκάπα-γκούπα, νάσου η μικρή φωνούλα πάλι πίσω του!
«Α, κακέ ξυλοκόπε, δεν έβαλες μυαλό! Θα έχω άδικο τώρα να σε παλουκώσω στο χώμα φαρδύ-πλατύ, για να συμμορφωθείς»;
Ο ξυλοκόπος την κοίταξε ένοχα, γιατί κατάλαβε το λάθος του, αλλά στο πιτς-φυτίλι βρέθηκε ξάπλα στο έδαφος χωρίς να μπορεί να κουνηθεί! Η κοκκινοσκουφίτσα κατόπιν, τον «περιποιήθηκε» για τα καλά! Μόνο που πάλι δεν μπορούμε να σάς αποκαλύψουμε λεπτομέρειες και ζητάμε συγνώμη γι’ αυτό!
Αφού, πράγματι, ο ξυλοκόπος βόγκηξε και ξαναβόγκηξε, η κοκκινοσκουφίτσα πήρε το καλαθάκι της με τα βατόμουρα και έφυγε...
Ύστερα από ώρες, τον βρήκε δεμένο ένας περαστικός κυνηγός και τον έλυσε και πήρε κι αυτός το ίδιο με το χτεσινό ψέμα σαν δικαιολογία – περί τσούρμου ληστών και λοιπά παραμύθια!
Ήρθε κι η τρίτη μέρα και ο ξυλοκόπος, με το που ξημέρωσε, πήγε κανονικά στη δουλειά του! Είχε αρχίσει να τού ψιλοαρέσει μάλιστα η όλη κατάσταση και δε φοβότανε πια! Πελεκούσε τα δεντράκια του, σιγοσφύριζε ένα δημοτικό τραγούδι που λέει: «Έλα, πουλί μου, έλα» και γενικώς την έβρισκε, ώσπου...
«Κακέ, κακέ ξυλοκόπε! Τώρα θα δεις τι θα πάθεις»! Ήταν η κοκκινοσκουφίτσα!
«Χα, χα! τι θα πάθω»;
«Γύρισε να σε δέσω»!
Τον έδεσε τούτη τη φορά μπρούμυτα πάνω σε μια πελεκημένη κοτρώνα του διπλανού ορυχείου!
«Μπα; Νέα κόλπα είναι τούτα; Έτσι που μ’ έδεσες με τα πισινά, τι θα κάνουμε»;
«Α, μην ανησυχείς, δεν είναι για μένα! Είπα στον κακό λύκο τι ωραία που περνάμε και θέλει να έρθει να το κάνει κι αυτός»!
Στείλτε κι εσείς, το δικό σας ευθυμογράφημα στο email μας: ptoumassis@gmail.com. Κάντε μας να γελάσουμε, κι εμείς θα αναρτήσουμε τη δουλειά σας!
Άρτον και Θεάματα!
17/10/09
Νεφερτίτι, η όμορφη βασίλισσα, ξανά στο Βερολίνο
Ανοίγει ξανά τις πύλες του το Neues Museum ("Νέο Μουσείο") στο Βερολίνο. Κι η εκτιθέμενη εκεί, προτομή της όμορφης Αιγύπτιας βασίλισσας Νεφερτίτι (1340 π.Χ.) θα υποδεχτεί και πάλι τους επισκέπτες της. Σημειώνουμε ότι το Μουσείο ανοίγει τις πύλες του έπειτα από 70 ολόκληρα χρόνια και είναι η πρώτη φορά, από το τέλος του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, που το νεοκλασικό αυτό συγκρότημα επιτρέπει την είσοδο στο κοινό. Η πρωτοβουλία ανήκει στον διεθνή οργανισμό UNESCO, ο οποίος είναι και ο κύριος χορηγός.(Την είδηση δημοσίευσε πρώτη η εφημερίδα "Πρώτο Θέμα", http://www.protothema.gr/).
Άρτον και Θεάματα!
Αλλάζουμε πρόσωπο!
Αφού πλέον είναι ενεργό, για την πολιτική και το χιούμορ, το άλλο μας ιστολόγιο, Πολιτική Σάτιρα, εμείς εδώ, στο Άρτον και Θεάματα, θα διατήσουμε φυσικά το χιούμορ, αλλά τα υπόλοιπα θα τ' αλλάξουμε όλα!!! Πάρτε μια πρόγευση από την κεφαλίδα μας (πάνω-πάνω, βρε "πόντιοι"!!!). Το τι πιπίνι παίζει, θα το δείτε στην πορεία! Θα έχουμε και μυστήριο, ούφο και δε συμμαζεύεται! Κατάλληλο περιεχόμενο, μη μασάτε!Άρτον και Θεάματα!
Υ.Γ.: Αν κάνατε κλικ πάνω στο "Άρτον και Θεάματα" (κόκκινο σαν κοκκινογούλι μέσα στο κείμενο), τότε την πατήσατε!... Είναι μαϊμού-link!
13/10/09
Αθεμπίγιο - Ένας σύγχρονος Δαίδαλος
Επειδή, όπως είπε ο Κίκερο, ο διάσημος αυτός λατίνος ρήτορας και εραστής, «η ιστορία είναι δάσκαλος ζωής», εμείς σήμερα θα σάς το αποδείξουμε αυτό! Ανοίξτε λοιπόν τα στραβάδια σας, και δώστε βάση:Ο βασιλιάς Μίνωας, στην Κνωσό, είναι ο Γιώργος Παπανδρέου στο Καστρί. Ας δούμε τι έκανε ο βασιλιάς Μίνωας και τι κάνει ο Γιωργάκης… Ο Μίνωας έφερε από τας Αθήνας τον διάσημο αρχιτέχτονα Δαίδαλο! Ο Γιωργάκης έφερε από τας Ισπανίας, τον διάσημο αρχιτέχτονα Αθεμπίγιο! Νούμερο ένα ομοιότης, οέο!...
Ο Δαίδαλος, πήρε μαζί του και τον υιό του Ίκαρο, για να τρώνε μαζί τον παρά του Μίνωα. Ο Αθεμπίγιος παίρνει μαζί του και τον υιό του, Αθεμπίγιο τζούνιορ, για να ξεκοκαλίσουν καλά τον Γιωργάκη. Νούμερο δύο ομοιότης, γκαρ-γκαρ!...
Κοιτάξτε τώρα τις παρακάτω μέλλουσες – κατά ιστορική αναγκαιότητα – να επακολουθήσουν καταστάσεις:
α) Ο Μίνωας, φυλάκισε τον Δαίδαλο για να μην τού φύγει. Ο Γιωργάκης θα φυλακίσει τον Αθεμπίγιο. β) Ο Δαίδαλος το έσκασε με κέρινα φτερά, αλλά έχασε το γιόκα του στο Ικάριο. Ο Αθεμπίγιος θα φύγει με πτήση τσάρτερ, αλλά ο γιόκας του θα ερωτευτεί μια όμορφη ελληνίδα από νησί του Ικαρίου.
Συμπέρασμα: Οι όμορφες ελληνίδες του Ικαρίου είναι Θάνατος!
Ερώτηση: Υπάρχουν νησιά στο Ικάριο; Ποιο λέμε Ικάριο; Τι είναι γεωγραφία; Μήπως γνωρίζετε το Google Earth;
Πανούλης Αμορφωτίδης
Δεν υπάρχουν εξωγήινοι
Δεν υπάρχουν εξωγήινοι, και ιδού η απόδειξη: Στη φωτογραφία βλέπετε τον κ. Αντώνη Σαμαρά, τον οποίον προετοιμάζουν για την πολυπόθητη διαδοχή. Κι αυτά που ισχυρίζεται το blog http://eineken.pblogs.gr/, να τα βάλει εκεί που ξέρει!Άρτον και Θεάματα!










Athens Time
London Time
Moscow Time
Washington Time
Melbourne Time
Buenos Aires Time
Pretoria Time
Tokyo Time
Kuala Lumpur Time