Μαριάννα Μπερερή (Μια πελοποννήσια θεά)

Όπως συμβαίνει σε πολλά έντυπα, έτσι κι εμείς καθιερώνουμε από σήμερα την ανάρτηση ενός όμορφου μοντέλου - σε άτακτα διαστήματα και όποτε μας κάνει κέφι! Συνεπώς, όταν δεήσουμε, κι έτσι δίχως καμιάν αιτία, θα αναρτούμε μοντέλα - από μοντέλα αυτοκινήτων έως μοντέλα ανθρώπων! Γουστάρετε;

Σήμερα η πελοποννήσια θεά, Μαριάννα Μπερερή. Απολαύστε τη, πάρτε τη μαζί σας, με ή χωρίς ρούχα, σε αχαλίνωτες κρουαζιέρες ονείρων!...

Άρτον και Θεάματα!

Χαιρετίσματα στην Εξουσία

Διασκευή του διηγήματος επιστημονικής φαντασίας του Παναγιώτη Θ. Τουμάση, "Χαιρετίσματα στη Γη".

Σκεφτήκαμε πως ταιριάζει γάντι με τις περιστάσεις αυτή η μετατροπή κι επειδή εμείς θα λείψουμε για ένα υπέροχο - ελπίζουμε - τριήμερο στη μαγευτική Νέα Μάκρη, θα έχετε άφθονο κείμενο για να διαβάζετε. Πιστεύουμε ότι αξίζει τον κόπο!

Ευχαριστούμε θερμά για την αγάπη σας. Α.& Θ.

«Κάτι τέτοιες στιγμές νοιώθω τόσο μελαγχολικός, νομίζω πως δεν μπορεί να με βοηθήσει κανείς»! Είπε ο Καραμανλής, πιάνοντας με τις παλάμες τα μάγουλά του.

«Χα»! Συνέχισε να μονολογεί στο μισοσκόταδο. «Λες και δεν έχω γύρω μου ένα τσούρμο αστροναύτες έτοιμους να πέσουν και στη φωτιά, αν χρειαστεί, για μένα»!

Τα παράσιτα, ωστόσο, δυνάμωναν στην τεράστια οθόνη μπροστά απ’ τα όργανα ελέγχου του σκάφους.

«Λυπάμαι που θα σε ξυπνήσω, κύριε Αλογοσκούφη, πρέπει να κάνεις μια δουλειά και συ. Η εικόνα θέλει διόρθωμα. Δε βλέπω ούτε πού διάβολο πηγαίνουμε τώρα»!

Σκούντηξε με τον αγκώνα του το διπλανό του. Εκείνος, σωριασμένος φαρδύς-πλατύς στην καρέκλα του πρώην υπουργού, δεν έλεγε να κουνηθεί. Το προφίλ του κατακρεουργημένο, χλωμό από παρατεταμένη ψηφοπενία...

«Καλά, κύριε Αλογοσκούφη... Θα σ’ αφήσω λίγο ακόμα. Άλλωστε όλοι νυστάζουμε. Εγώ»... Έπνιξε ένα μισοτελειωμένο χασμουρητό. «Εγώ δε βάζω γκάζια στα κομματικά στελέχη»...

Σηκώθηκε σέρνοντας ένα ματωμένο πόδι, που τον πονούσε φοβερά.

«Τί ακαταστασία! Ελληνικό Κοινοβούλιο λέγεται αυτό; Πού είναι ο αξιωματικός επικρατείας»;

Πέρασε τη σμπαραλιασμένη πόρτα και τον βρήκε – μια άμορφη μάζα στο πάτωμα.

«Σήκω πάνω, κύριε Σουφλιά»! Ούρλιαξε. «Θα διατάξω την αυστηρή τιμωρία σου»!

Τον άρπαξε με τα χέρια του και τον ταρακούνησε. Μάταιος κόπος. Ύστερα, εντελώς ξαφνικά, ο Καραμανλής άρχισε να κλαίει...

Το κλάμα του Καραμανλή διέκοψε το σήμα στον ασύρματο. Ποιος ξέρει πόση ώρα ηχούσε το ζωηρό μπιπ-μπιπ, μέχρι να τ’ ακούσει. Άρπαξε το μικρόφωνο.

«Κώστας Καραμανλής, τέως πρωθυπουργός της Ελλάδας! Διατάξτε»!

Φοβερό βουητό ξεπήδησε απ’ τα μεγάφωνα, κοντεύοντας κυριολεκτικά να τον κουφάνει. Ήταν φανερό πως το μηχάνημα είχε χαλάσει. Καλούσε, ωστόσο!

«Δεν έχω επιστροφή! Δεν έχω επιστροφή! Αν λαμβάνετε το σήμα μου, σάς πληροφορώ ότι όλα θα πάνε καλά! Επαναλαμβάνω: Όλα θα πάνε καλά»! Έκλεισε το δέκτη...

Το πληγωμένο του πόδι δεν τον άφηνε από τους πόνους. Μόρφαζε συνεχώς!

«Λοιπόν. Ας ξαναδούμε την κατάσταση... Δεν μπορεί να μην υπάρχει βουλευτής αλώβητος... Η Ντόρα! Ναι, η Ντόρα δεν έχει πεθάνει»!

Βγήκε στο διάδρομο κουτσαίνοντας κι έστριψε στην πρώτη γωνία. Δυο πτώματα τού έκλειναν το δρόμο, φορούσαν τις γαλάζιες-μπλε στολές της Νέας Δημοκρατίας. Τα προσπέρασε...

Στο μητσοτακαίικο, τα πάντα έδειχναν τακτοποιημένα... Η Ντόρα ξαπλωμένη στο κρεβάτι εξέτασης, χωρίς τραύματα στο σώμα, αλλά και χωρίς κεφάλι!

«Γεια σου, Ντόρα! Ήρθα πάλι. Τώρα δεν τη γλιτώνεις. Θα μού ψήσεις έναν καφέ»!

Η Ντόρα, βαθιά μέσα του τού είπε: «Γεια σου, Καραμανλή! Κάθησε. Μέτριο τον πίνεις τον καφέ»;

«Όπως πάντα, Ντόρα»! Καμώθηκε πως κρατά το φλιτζάνι και πίνει... Μετά, σηκώθηκε απότομα πάνω!

«Καλή η παρέα σου φίλη μου, μα το καθήκον... Αυτοί οι ανάξιοι Βουλευτές που με περιστοιχίζουν μόνο να λουφάρουν ξέρουν κι όλα τα κάνω εγώ! Τα λέμε»...

Πετάχτηκε έξω και διασταυρώθηκε με την Άντα. Το ζεύγος Παπανδρέου, και οι δύο, προσπαθούσαν να τον αποφεύγουν, μα κάπου-κάπου, αναπόφευκτα, συναντιόντουσαν.

«Ω! Η κυρία τέρας! Πώς είστε»;

Η Άντα χώθηκε βιαστικά στην πόρτα που οδηγεί στο μηχανοστάσιο. Ερχόταν απ’ το Μέγαρο Μαξίμου, όπου είχε διαπιστώσει για άλλη μια φορά, ότι τίποτα δε λειτουργούσε εκεί.

Ο Καραμανλής, μ’ ένα ρολό γάζες έδεσε την πληγή του. Ύστερα οσμίστηκε με δυσφορία τον αέρα.

«Βρωμάει, που να πάρει»!

Ψηλάφισε μια θήκη στ’ αριστερά του και πήρε τη μάσκα οξυγόνου. Όμως, σαν να μετάνιωσε, την άφησε πάλι.

«Κοίτα, αν εσείς είσαστε άπλυτοι, δε φταίω! Κι ούτε προτίθεμαι να σας ανέχομαι για πολύ εδώ μέσα. Λοιπόν, κανονίστε την πορεία σας! Ή πάτε κατευθείαν στα ντους, ή φεύγω»!

Καμιά απάντηση...

«Ωραία... Μην έχετε παράπονο, σας προειδοποίησα».

Προχώρησε στενοχωρημένος προς την κεντρική έξοδο του σκάφους.

«Τους πούστηδες»! Συλλογίστηκε. «Τα κατάφεραν να με διώξουν. Θέλουν μόνοι τους να διοικήσουν την Νέα Δημοκρατία. Ας προσποιηθώ ότι δεν με πειράζει»...

Απασφάλισε γελαστός την μπουκαπόρτα...

«Στο επανιδείν, παίδες! Χαιρετίσματα στην εξουσία»!...

Έκλεισε τα στεγανά και περίμενε λίγα δευτερόλεπτα ν’ ανοίξει η εξωτερική πόρτα που θα τον εξακόντιζε εντελώς στο διάστημα.

Το ζεύγος Παπανδρέου, δεν μπορούμε να πούμε, έτρεξε να τον σώσει. Αλλά δεν πρόλαβαν. Στάθηκαν στο φινιστρίνι και τον κοιτούσαν και σε μια γλώσσα παράξενη μίλησαν μεταξύ τους:

«Έτσι κι αλλιώς άχρηστος ήταν. Είμαστε καταδικασμένοι. Πού να φανταστώ όταν κατατροπώσαμε τη γαλάζια στρατιά, πως βρισκόμασταν στο διάστημα κι ήταν αδύνατο να ξεφύγουμε»...

«Κι όμως, ήταν η τελευταία μας ελπίδα... Μπορεί κάτι να κατάφερνε να λειτουργήσει. Σύντομα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Αλμούνια, θα συντριβούμε πάνω στο δικό μας πράσινο πλανήτη»...

Κουνούσαν τα κεφάλια τους... Στο μεταξύ, απ’ το φινιστρίνι ο Καραμανλής έβλεπε με τη φαντασία του τους βουλευτές όλους να στέκονται και να τον αποχαιρετούν:

«Στο καλό, Καραμανλή... Θα σε θυμόμαστε πάντα»...

Άρτον και Θεάματα!

Απολογία του Λευτέρη (Ζαγορίτηηη!)

Αν ήμουνα μαυραγορίτης,
κι ονομαζόμουν Ζαγορίτης,
θ’ ανέβαινα και στο σταυρό,
σταυρούς για πάρτη μου να βρω!

Στου κρεμασμένου την αυλή,
μιλούν για «μαύρισμα» πολλοί
και κάνουν ηλιοθεραπεία,
στης νέας βίλας τα τοπία!

Εβρόντηξα και λάλησα,
τα φράγκα μου χαλάλησα,
για τη Γαλάζια Δύναμη,
που τώρα έγινε αδύναμη!

Αλλά να μη με λεν Λευτέρη,
αν δεν τα γράψω σε δεφτέρι,
να τρέξω στον Καραμανλή,
να μού πληρώσει το μαλλί!...

Άρτον και Θεάματα!

Τον ενοχλήσανε

Τον ενοχλήσανε οι χοχλιοί, τον ποιητή.
Τού καθήσανε στο στομάχι – λέει – και τώρα,
πώς θ’ απαγγείλει τους στίχους του στο κοινό;
Μπορεί και να τον πάρουν για εγγαστρίμυθο,
έτσι όπως θα σφίγγεται για να εκφέρει
με ορθή προφορά τη λέξη «ντεμέκ»,
ανεβασμένος στο ψηλό παλκοσένικο.
Κι άμα κουτσά-στραβά τα καταφέρει, πάει καλά.
Το πρόβλημα δε θα φανεί κι άλλωστε,
μια διάρροια πάντα αντιμετωπίζεται με χάπια.
Μ’ αν κατά λάθος τού ξεφύγει κανένας νυγμός;
Φαντάζεστε πόσο θα τον κατακρίνουνε,
οι αναρίθμητοι λάτρεις του Μεγάλου Τίποτα,
οι θαυμαστές του Αδύνατου Κάτι,
που για χατίρι του, πάλι συνάχτηκαν εδώ απόψε;

Α.& Θ.

Κώστας Καζάκος - Ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Αποκλειστικό:

Συζητείται έντονα μεταξύ νεοδημοκρατών υποψηφίων που δεν εκλέχτηκαν, ότι ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι ο γνωστός ηθοποιός κ. Κώστας Καζάκος, επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας του Κ.Κ.Ε.

Το "Άρτον και Θεάματα!", έχει τη χαρά να πληροφορεί σήμερα πρώτο απ' όλα τα μέσα, τους αναγνώστες μας. Αντικειμενικά και χωρίς παραταξιακές σκοπιμότητες, θεωρούμε ότι η εκλογή του κ. Κώστα Καζάκου στο ανώτατο αξίωμα της χώρας θα είναι ό,τι καλύτερο για τη Δημοκρατία και τού ευχόμαστε από καρδιάς, Καλή Εκλογή.

Άρτον και Θεάματα!

Εκλογές 2009 - Τα τελικά αποτελέσματα

Έχε γεια, Νέα Δημοκρατία!

Με το τραγούδι αυτό, θέλουμε κυρίως να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σ' όλους εσάς που χτες, χάρη στο αδερφικό μας blog Fimotro, μας επισκεφτήκατε αθρόα και με αγάπη.

Επίσης, κατά δεύτερο λόγο, δραττόμαστε της ευκαιρίας να πούμε ένα μεγάλο "έχε γεια" στην προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ενδεχομένως ήταν η χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολιτευτικής περιόδου - αλλά αυτό, ας το κρίνει καλύτερα η Ιστορία.

Έχε γεια, Νέα Δημοκρατία! (Και πολύ σού πάει αυτό το αριστούργημα, αλλά δεν πειράζει. Είμαστε καλοί εμείς)...

Άρτον και Θεάματα!

Ψωμιάδης, ο Κα-τα-πλη-κτι-κός

Μα είναι, κα-τα-πλη-κτι-κός!...

Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους και πάλι,
Κώστα μην κλαις, θα δώσουμε στον Ψωμιάδη το κουτάλι!
Ακολουθεί
την πεπατημένη,
αλλά την έχει ψιλοπατημένη,
σύντομα θα κάνει συντροφιά στην τραγουδίστρια,
που ’βλεπε την Παναγιά την Αντροχωρίστρια!...

(Ρεφρέν)
Ψωμιάδη γίγαντα,
κάνε μας κουνήματα!

Μιλάνε για της χώρας τη λαμπρή προοπτική,
Κώστα μην κλαις, η Νατάσσα θα σού ράψει καινούργιο βρακί!
Ο στρατός,
δε σ’ έμαθε κακομοίρη να προσέχεις το Α3 τυφέκιό σου,
και σού το πήρε ο διπλανός σου!
«Γέμισέ τα»*, που λέει κι ο λαός,
απ’ το Μαξίμου την κάνεις, σαν λαγός!...

(* αυτολογοκρινόμαστε!).

(Θριαμβικό ρεφρέν)
Ψωμιάδη ολέ,
ολέ, ολέ,
τι μπαίνεις μες στη μέση βρε;
Ποτέ, ποτέ-ποτέ-ποτέ,
δε θα πάρετε πρωτάθλημα ποτέ!...

(Αλλαγή ρυθμού)
Τώρα, κάθε Ψωμιάδης πρέπει,
να ’χει ένα ευρώ στην τσέπη!
Μόνο ένα ευρώ,
ένα ευρώωωω!...

Άρτον και Θεάματα!

Οι Ηρακλειδείς του Στέμματος

Τους Ηρακλείδες είδε στ’ όνειρό του ο Λιάπης,
πως ήρθαν – λέει – μα μια κατάρα κουβαλούν,
γι’ αυτό, προς χάρη της γαλάζιας τους αγάπης,
ένας προς ένας σπεύδουν να παραιτηθούν!

Πρώτος ο Γιώργος ο Σουφλιάς – χειροκροτήστε τον,
πως «θ’ ανασάνει», θεωρεί εκτός της κλίκας,
μετά ο Λευτέρης Ζαγορίτης, ο «μαυρίστε τον»
και, τέλος, η όμορφη κορούλα της Μαρίκας!

Αχ, η Ντοράκλα, τελικά θα το παλέψει,
κι ας γι’ αξιώματα δεν έχει μέλλον πια,
κάθε της πονηρή γνωρίζει ο κόσμος σκέψη,
κάθε της βλέψη, κάθε της μπαγαποντιά!

Τον Ευρυσθέα-Καραμανλή θα συναντήσει,
που οι σύμβουλοί του τόνε πήραν στο λαιμό,
δίπλα του θα σταθεί να τον παρηγορήσει
κι απέ στη ζούλα θα τον σπρώξει στον γκρεμό!

Άρτον και Θεάματα!

Προβλέψεις

Πυθία! Πυθία! Ερώτησα τη θεία!
Και κείνη μού το 'πε με ξάστερη φωνή:
Ο Κώστας θα πάρει τα τέτοια του τα τρία!
Κι ο Γιώργος θ' αδράξει της χώρας το πανί!

Πυθία! Πυθία! Καινούργια ιστορία!
Θα φάνε, θα πιούνε κι οι πρασινοφρουροί!
Στο δέκα θα είναι η διαφορά στ' αστεία!
Μα όμως το Μάρτη θ' αλλάξουν οι καιροί!

Πυθία! Πυθία! Φοβάμαι τα θηρία!
Που δύσκολα φεύγουν έτσι και 'ρθούν αυτοί!
Οι δημοσιογράφοι μάς φτιάξαν την πορεία!
Με τρόπους, με κόλπα, μας πιάσαν απ' τ' αυτί!...

Άρτον και Θεάματα!

Ψηφίστε γιατί βουλιάζουμε!!!

Ψηφίστε γιατί βουλιάζουμεεε!... Αυτό φωνάζουν απ' το πρωί οι νεοδημοκράτες! Η διαφορά - σύμφωνα με ξένες δημοσκοπήσεις - φτάνει έως και το 7,5%. Πάει η βάρκα, Κωστάκηηη! Την κάτσαμε!

Άρτον και Θεάματα!

Προεκλογικό τραγούδι

"Να το μάθετε όλοι απέξω κι ανακατωτά, αλλιώς να 'ρθείτε αύριο με τον κηδεμόνα σας"! Ο δάσκαλός σας, κ. Teacher Leave Thekidsalone

(Είδατε; Βρήκατε το δάσκαλό σας)...

Τραγουδώ, τραγουδάς, τραγουδά,
τραγουδάμε, τραγουδάτε, τραγουδάν,
για να δούμε όμως ποιοι θα βγούνε, κι αν
και μετά τις εκλογές θα τραγουδάν!

Το Πασόκ, η Νουδού, το Κουκουέ,
το Λαός, το Σύριζα, ο Καλικάντζαρος,
τ’ άλλα κόμματα, πού ’ναι τα, ντε;
Ο ύμνος μας ο εθνικός και ο Μάντζαρος!

Οι υποψήφιοι που προτιμούν οι εκλογείς,
ο χοντρός, ο λιγνός, ο αδέξιος,
ο Κωστής, ο Γιωργής, ο άλλος Γιωργής,
η Αλέκα, ο Αλέκος κι ο Αλέξιος!

Τούς μιλάς, σού μιλούν, τούς φιλάς,
σε φιλούν, τούς φυλάς, σε σαλιώνουνε,
τι κι αν είσαι ένας απλός επιπλάς,
για την ψήφο σου, μάγκα μου, λιώνουνε!

Άρτον και Θεάματα!